cisza jak ta_płacz

Oj... jakoś mi to połaczenie nie bardzo leży. Może gdyby nie brzmiała mi w uszach wspomniana wyżej interpretacja Grachuty... A tak, to średnio mi się podoba.

najpiękniejsza interpretacja Leśmiana, jaką ktokolwiek wyśpiewał i wyczuł

Z dłońmi tak splecionymi, jakbyś klęcząc, spała,
W niedostępne mym oczom wpatrzona widzenie,
Płaczesz przez sen i wstrząsem wylękłego ciała
Błagasz o nagłą pomoc, o rychłe zbawienie.

Jeszcze płaczu niesytą do piersi Cię tulę,
A ty goisz się we mnie, niby lgnąca rana,
A ja płacz twój całuję, biodra i kolana
I ramię i zsuniętą z ramienia koszulę.

Lecz karmiony ust Twoich spłakanym oddechem,
Nie pytam o treść widzeń. Dopiero z porania
Zadaję ciemną nocą tłumione pytania.
Odpowiesz bezładnie ja słucham z uśmiechem.